Helaas ontdekte ik Charles Reid precies in de maand dat hij overleed, 1 juni 2019. Hij werd lang beschouwd als een meesterschilder en dat is ook zeker in zijn boek terug te zien. Hij heeft vreselijk veel workshops gegeven en op Youtube zijn er enkele fragmenten terug te kijken. Enorm leerzaam!
In dit boek gaat hij vooral dieper in het maken van verbindingen in je schilderijen. Zo zijn achtergronden geen losse onderdelen van een schilderij, maar één geheel met het hoofdonderwerp. Zoals hij telkens herhaald; “het moet niet lijken alsof het hoofdonderwerp is uitgeknipt en op de achtergrond is geplakt”. Er worden ook andere mediums behandeld, zoals olieverf. Maar als aquarel liefhebber vond ik dit alles behalve storend. Want hij gebruikt elk medium op dezelfde manier, wat al een eye opener op zich is!
Wat ik ook bijzonder fijn vond is dat hij ook fouten in zijn schilderijen toont en daarna laat zien hoe hij dit oplost.
Naast dat het leerzaam is, is het ook verfrissend om te lezen dat zelfs zo’n grote meester nog fouten maakte.
Een regel die ik tegenkwam in het boek en die ik steeds herhaal in mijn hoofd voordat ik überhaupt een potloodje of penseel oppak is; “You’ll never get it right if you have no specific idea as a goal”. Dus maak vooraf kleur schetsen en bedenk waar de hard- en softedges moeten komen!
Tijdens een hittegolf besloot ik een levend (☝🏻) model erbij te pakken en deze lessen toe te passen. Al vergt het zeker nog oefening; ik was blij verrast met het resultaat!
(O en tijdens 't wachten van het drogen van de eerste laag natuurlijk nog een weps geschilderd).